Aρρωστημένα Μυαλά

ΧΙΟΝΙΑΣ

Ω , πως μ’ αρέσει να κλείνομαι στο δωμάτιο μου 

Και να σνιφάρω κοκα`ί`νη,

Είναι στ’ αλήθεια υπέροχη – κάθε μικρό παιδί

Θα ‘πρεπε να την πίνει.

Φαρμάκωσα τους συγγενείς, Μαμά, Μπαμπά & Σία,

Με χάπια κυανίου γευστικά,

Κι έπειτα κατάβρεξα το κιόσκι του κήπου με βενζίνη

Κι έβαλα στα πτώματα φωτιά.

Σκότωσα τ’ αυτοκίνητο και τα χρυσαφικά τους

Και με τα φράγκα αγόρασα κοκό.

Και τη μικρή μου Αδελφή την πούλησα για δύο δόσεις

Σ’ έναν νταή πορνοβοσκό.

Καθάρισα και την Νταντά – και βρήκα την καβάντζα της:

Ένα γραμμάριο άσπρη σκόνη.

Τώρα τραβάω μυτιές – Και κάθε νύχτα είναι άγια

Σαν ρίχνει τέτοιο χιόνι.

Τι καλύτερο απ’ το να σνιφάρω όλο το βράδυ

Μακριά απο το χέρι του νόμου;

Με την πόρτα κλειδωμένη

Και με 10 g κόκα,

Στο παιδικό δωμάτιο μου.

Επιμέλεια: Neil Gaiman & Stephen Jones, Μετάφραση: Βασίλης Μπαμπούρης

Advertisements

One thought on “Aρρωστημένα Μυαλά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s