Παίζοντας σε τόπους θεϊκούς

Ζέστη. Μανιασμένες κικάδες βούιζαν τριγύρω σαν τα σκουριασμένα γρανάζια ενός γερασμένου σύμπαντος. Πάνω από το κεφάλι του ένα τρίξιμο από φτερά και νερό που ρουφιόταν άπληστα πίσω από τα κλαριά.Ένα έντομο ροκάνισε απαλά τον κρόταφό του ψάχνοντας να βρει το δρόμο για τον εγκέφαλό του. Η μπόχα της σήψης -τίνος; Τόσο πεθαμένος ήταν ο Θεός; Γέλασε. Έβηξε. Τα έντομα ξανάρθαν.

Paul Matthiessen, μετάφραση: Σπήλιος Μενούνος, εκδόσεις Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s