O Παλαιός των Ημερών

Και άνοιξαν τον σπίτι τους για εορτή τριήμερο. Και φίλευαν όλο το χωριό γλυκά και πίτες και κρέατα. Επί τρεις ημέρες, όπως ήταν το πρέπον. Γειτόνισσες βοηθούσαν τη μητέρα στο ψήσιμο των κρεάτων και στο φούρνισμα, η μητέρα κέρναγε και σκεφτότανε άραγε τόν ετράβηξαν μαζί τους τα νερά το μοναχογυιό μου τον αϊσκιωτο. Και δεν μπορούσε να λυπηθεί, δεν ήταν πρέπον ούτε τής επιτρεπόταν, τέτοια λύπη εναντίον Θεού είναι ύβρισμα, αναλογίστηκε. Όμως η ψυχή της τήν πίεζε, ήθελε να λυπηθεί, ήταν χαρακωμένη από λύπη. Και από την παράνομη λύπη, η ψυχή της μητέρας ετρόμαξε. Και έτσι χώρισε από το κορμί της η ψυχή της και έκτοτε κατοικούσε εκτός.

Παύλος Μάτεσις, Ο Παλαιός των Ημερών, Εκδόσεις Καστανιώτη

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s